Ikary
„Ikary” zapraszają widzów w podróż pełną absurdu i subtelnego humoru.
Spektakl bez słów, inspirowany „Kwartetem dla czterech aktorów” Bogusława Schaeffera oraz mitem o Dedalu i Ikarze.
Czwórka bohaterów zostaje niespodziewanie zamknięta w osobliwej przestrzeni, która na czas przedstawienia staje się ich więzieniem – miejscem ograniczeń, codziennych rytuałów i powtarzalnych gestów. Każdy z nich na swój sposób próbuje odnaleźć drogę ucieczki i choć na chwilę poczuć się wolnym. Czym jest wolność i czy każdy z nas rozumie ją tak samo?
Ruch, muzyka na żywo i elementy realizmu magicznego tworzą opowieść o ograniczeniach, marzeniach i potrzebie wspólnego działania.
Ważny głos o tym, jak wygląda próba stworzenia społeczności.
Mamy do czynienia ze spektaklem nie tylko o próbie ucieczki, godzeniu się z porażką i przystosowywaniu się do życia w chwili kryzysu w ciągłym stadium pogodnej rezygnacji, ale z mojej perspektywy mamy tutaj ważny głos o tym, jak wygląda próba stworzenia społeczności. Nie chodzi jedynie o temat skupienia wokoło tego co kształtuje zbiorowość jako swoistą społeczność, ale przede wszystkim poruszany jest temat społecznotwórczej mocy tragedii.
Teatralna Kicia
Scenariusz i reżyseria: Monika Kozłowska
Ruch sceniczny: Natalia Iwaniec
Scenografia i kostiumy: Joanna Jaśko-Sroka
Przygotowanie wokalne do utworu „Libertango”: Sylwia Buchalska-Augustyn
Przygotowanie choreografii stepowania (step amerykański/tap dance): Taiga Kuśmider-Zygmunt
Wykonanie scenografii: Robert Sawicki, Michał Wróblewski
Projekt plakatu: Malwina Bilińska-Miszczuk
Występują: Monika Filipowicz, Jakub Jakubiec, Michał Orzyłowski, Adam Plewiński
