Aktualności

„Głupia gęś” to monodram performatywny, którego punktem wyjścia jest syndrom oszusta – błąd poznawczy polegający na braku wiary we własne kompetencje. Szacuje się, że około 70% światowej populacji na pewnym etapie życia doświadcza tego fenomenu.

Autorka spektaklu jest „złotym dzieckiem” – od zawsze z najlepszymi ocenami, nagrodami, sukcesami. Szkoda tylko, że na żadne z nich nie zasługuje. Jej dotychczasowe dokonania to przypadek, pomyłka, dziwny traf szczęścia. W świecie, gdzie łkanie bezwstydnie zamieniła w kłamanie, jej własne ciało bez przerwy podważa swoją wartość. Rozpada się w wątpliwościach, wywraca wszystko do góry nogami, aż w końcu pęka, by przepoczwarzyć się w autoironiczne szarogęszenie.

Syndrom oszusta – oszustki – odsłania się w spektaklu jako mechanizm performowania samej siebie. Na scenie ściera się to, co faktycznie przeżywane, z tym, co odgrywane; autobiograficzne wyznanie ze świadomą manipulacją własnym wizerunkiem. „Głupia gęś” przygląda się temu, jak niepewność staje się rolą, którą można powtarzać tak długo, aż zacznie organizować sposób myślenia o sobie. Intymny lęk okazuje się tu nie tylko prywatnym doświadczeniem. Wyrasta także ze świata, który każe nieustannie udowadniać własną wartość, jednocześnie dając powody, by w nią wątpić.