KTO w podróży

Zapach czasu - Teatr KTO

opis

 

"Wszelkie widzenie rzeczy, które nie jest dziwne, jest fałszywe" 
Paul Valéry Tel quel (Choses tues)

 

Zapach czasu to poetycka impresja teatralna odwołująca się do świata dziecka, inspirowana twórczością Marqueza, Hugo Clausa, Emila Zegadłowicza, a także przeżyciami z dzieciństwa autora scenariusza i reżysera. W przedstawieniu występuje wiele barwnych, czasem strasznych, czasem śmiesznych postaci i sytuacji charakterystycznych dla małego polskiego miasteczka lat 20-30. Jest to jednak spektakl uniwersalny, opowiadający o dzieciństwie, dorastaniu, strachu, okrucieństwie, ale i o miłości.

W widowisku nie ma tekstu, jest natomiast muzyka Piotra Czajkowskiego, grana również „na żywo” przez aktorów na harmonijkach ustnych.
Wykorzystywane są też olbrzymie jeżdżące dekoracje, ogień, pirotechnika i szczudła.

Premiera - czerwiec 1997

Spektakl prezentowany był w wielu miastach Polski, a także we Francji, Niemczech, Holandii, Włoszech, na Ukrainie, w Brazylii, Tunezji, Korei Południowej, Meksyku, Iranie.

Autor scenariusza wyraża serdeczne podziękowanie Panu Zbigniewowi Sułkowskiemu, bez którego życzliwej pomocy, inspirujących rozmów i spisanych wspomnień nie mogłoby powstać przedstawienie Zapach Czasu.

 

krytyka

 

"(...) Do fascynującej muzyki Czajkowskiego aktorzy zaprezentowali zmysłowy i zabawny spektakl (...)"
Lippe Aktuell

"(...) To nostalgiczne widowisko z cudowną muzyką Czajkowskiego, dobrze skonstruowane, pełne dynamizmu i ruchu (...)"
Teresa Bętkowska, Przekrój

"(...) Przedstawienie trwa godzinę i jest jak kartkowanie starych albumów rodzinnych. Trochę sepii, okruch melancholii, gram nostalgii. I jeszcze łezka nieuchronnego w takich okolicznościach sentymentalizmu (...). Oto ogromna klatka, a w klatce mały Zoń. Świat jeszcze pachnie bezpieczeństwem, ale już korci. Stada pierzastych strachów już przerażają, inne ptasie towarzystwo mami pięknem świergotu. Mały Zoń da się skusić. Wyjdzie z klatki, zacznie z wolna smakować życie. (...) Bo wokół wciąż nowe zapachy. Zapach plebanii, sutanny księdza proboszcza, zapach kredy, tablic, katedry i pierwszych szkolnych brewerii. Zapach ułanów, koni i prawdziwej męskości. Potem zapach zasadniczych sercowych uniesień. Wreszcie zapach dnia dzisiejszego (...). Kto wie, może duży Zoń postanowił przyjrzeć się małemu Zoniowi, który nawet nie śnił o teatrze? W końcu dla artysty czas dzieciństwa to czas o znaczeniu fundamentalnym (...)"
Paweł Głowacki, Dziennik Polski

"(...) I grało w tym spektaklu wszystko, wszystkie elementy Rynku Krakowskiego, wyrwane nagle ze swych pragmatycznych i oczywistych codziennych funkcji: grały Sukiennice i ratusz, drzewa i latarnie, płyta Rynku i wychodzące z niego ulice, niebo ponad nim i księżyc. W pewnej chwili zagrały nawet gołębie (...). Graliśmy, w pewien sposób, i my widzowie KTO; najpierw - przypadkowi przechodnie, potem - odmienieni uczestnicy zagarnięci jakby w zaklęty krąg Teatru, który wyszedł do nas, i po nas - by nas, choćby na moment zabrać w inne - dziwnie znajome, pamiętane z dzieciństwa, z marzenia, ze snu - światy (...)"
Bronisław Maj, Rzeczpospolita

"(...) Polski teatr przekonał podczas letniego festiwalu w Siegen (...) po  przedstawieniu każdy wiedział już dlaczego grupa funkcjonuje jako wizytówka teatru ulicznego Polski (...)
KTO zaprezentował się w stylu i przywołaniu tradycji średniowiecznych teatrów ulicznych (...)
Pełne wrażeń obrazy w sztuce teatralnej Zapach czasu wyraziły więcej niż wiele słów (...)"
Rhein – Sieg - Rundschau


realizacja

 

Scenariusz i reżyseria: Jerzy Zoń
Konsultacja: Zbigniew Sułkowski
Muzyka: Piotr Czajkowski
Opracowanie muzyczne: Jan Poprawa, Jerzy Zoń
Aranżacja utworów na harmonijkę ustną: Paweł Ostafil
Plastyka ruchu: Krzysztof Jędrysek
Scenografia i kostiumy: Krzysztof Tyszkiewicz
Pomysły scenograficzne: Jerzy Zoń
Wykonanie dekoracji: Robert Calikowski

Występują: Katarzyna Gocał, Anna Kamykowska, Danuta Kulesz-Różycka, Agata Słowicka, Grażyna Srebrny-Rosa, Urszula Swałtek, Małgorzata Warsicka, Katarzyna Maria Zawadzka, Marta Zoń, Bartosz Cieniawa, Alan Pakosz, Szymon Pater, Adam Plewiński, Bogusław Pobiedziński/ Jacek Joniec, Jakub Rosa, Tomasz Urbański

 

galeria

zobacz całą galerię

kto w internecie