Tragikomedia założyciela słowackiej szkoły pisania scenariuszy filmowych i dramatopisarza Ivana Bukovčana.

Stryczek dla dwóch czyli rzeź domowa (1969/70) została oparta na prawdziwej historii mężczyzny, który przez dwadzieścia lat ukrywał się na strychu swojego domu, słuchając Radia Wolna Europa i czekając na przybycie wojsk amerykańskich.
Sztuka była wystawiona po raz pierwszy w szczecińskim Teatrze Polskim (1972) pt. Pętla dla dwóch albo szubienica domowa. Inscenizacja krakowskiego Teatru KTO korzysta z nowego przekładu Bogusława Kundy, przywracając oryginalny nieocenzurowany tytuł. Jest to przedstawienie o tchórzostwie, biologicznym zegarze, pasożytnictwie, emocjonalnym szantażu i niespełnionych marzeniach.

Miro Procházka – słowacki reżyser znany z wielu realizacji teatralnych we Francji, Wlk. Brytanii, Węgrzech, Niemczech i w Polsce.

"Widziałem, jak spółkujecie wy, bracia pająki i mogę wam powiedzieć, że jest to śmieszne i... i nie jest to to! Co najgorsze, wasze samiczki są mocniejsze i zeżrą swojego kochanka, jeszcze zmęczonego miłością. Wasze noce poślubne kończą się pogrzebami a wasze panny młode w tej samej chwili stają się wdowami!"

"Mam sumienie. I charakter, proszę pana! Gdyby pan miał trzy żony, to przespałbym się z nimi – gdyby mnie poprosiły – i nie mrugnąłbym nawet okiem! Ale znam granicę. Nie jestem chamem!"

"Nie lubię, kiedy mężowie wieszają mi się nad głową. Przecież mąż to też człowiek!"

"Takie są czasy. Wszyscy kłamiemy. I wszyscy jesteśmy okłamywani".

"Nie zna pan kobiet? Zrobią panu piekło albo raj na ziemi. Kochają albo nienawidzą. To, co pomiędzy, nie interesuje ich".