Pojawia się dziwna postać, która jako swój jedyny bagaż przynosi lodówkę. Rozpoczyna się pantomima, podczas której klaun obserwuje w ciszy otaczający go świat. Dlaczego patrzy na niego tak wiele osób? Zaskoczony faktem, że znalazł się w takiej sytuacji, zmuszony jest nadać znaczenie sposobom, w jaki patrzą na niego zebrani ludzie. W ten sposób oglądany sam staje się oglądającym. Wskazuje palcem na różne małe dziwactwa, które dostrzega wśród publiczności. Odtąd pomiędzy nim a widzami pojawia się sytuacja obustronnej pobłażliwości: relacja łącząca w sobie współwinność i żartobliwość. I tak znikają bariery pomiędzy oglądającymi i oglądanym.

Sceptyczna postać w antycentrum wszechświata … Klaun, którego działanie jest poetycznie niepoprawne.

---

A strange character arrives, carrying a fridge as his sole piece of luggage. He starts miming and silently observing the world around him. Why is he watched by so many people? A bit surprised to be there, he finds himself forced to give meaning to the way people are looking at him. So, while being observed, he becomes an observer himself. He points his finger at various small oddities he discovers among the public. From then on there is a situation of connivance between him and his audience: a relationship of combining complicity with kidding. In this way the barriers between the ones watching and the ones being watched disappear.

A sceptical character in an anti-spotlight of the universe … A clown whose performance is poetically incorrect.