KTO w podróży

Audiencja III czyli raj Eskimosów - Teatr Niepotrzebny

opis

 

Wg scenariusza Bogusława Schaeffera

Liczne nagrody za kreacje aktorskie, m.in. na VIII Ogólnopolskim Konkursie na wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej w Warszawie (2002), VI Ogólnopolskim Festiwalu Komedii "Talia" w Tarnowie (2002) oraz na XII Festiwalu Teatrów Ogródkowych w Warszawie (2003)

Spektakl składa się z krótkich, dowcipnych scen, w których kontakt między mężczyzną a kobietą rozgrywa się na różnych płaszczyznach. Każda scena ma odrębny temat, ale wszystkie są pełne humoru, prawd życiowych, filozofii. Błyskotliwie zmieniają się grane przez aktorów postaci. Fantastyczna improwizacja aktorska w wykonaniu Katarzyny Michalskiej i Marcela Wiercichowskiego gwarantuje teatralną przygodę. Dodatkową atrakcją są improwizacje muzyczne (aktorzy są z wykształcenia również muzykami, sami skomponowali i wykonują muzykę w spektaklu).

Premiera - 5 listopada 2004

 

 

krytyka

"(...) Przedstawienie wydaje się być ćwiczeniem dla aktorów, którzy przeprowadzają widza przez wszystkie możliwe relacje dwóch osób. Daleko mu jednak do jakiejkolwiek słabości warsztatowej czy wrażenia próby. Aktorzy z niezwykłą precyzją panują nad publicznością. Nie obawiają się kontaktu lecz zachęcają widzów do uczestnictwa. Wprowadzają do wspólnej zabawy skojarzeń i śmiało można zatopić się w tym komicznym wirze możliwości jakie oferuje wyobraźnia (...)
Duet aktorów bez oporów pomaga sobie w opowieści wykorzystując instrumenty. Wydaje się, iż muzyka jest dla nich drugim językiem, który wykorzystują gdy pierwszy nie wykonuje swojego zadania. Konwersacja płynnie przechodzi na fortepian i wiolonczelę gdy zachodzi taka potrzeba. Sięgnięcie po instrumenty wydaje się naturalnym przejściem nie ingerując w materie spektaklu.
Spektakl jest niezwykle miłym i ciepłym dziełem. (...) Energia i entuzjazm z jaką aktorzy podchodzą do spektaklu stopniowo przechodzi na widownię, niezwykle chętnie uczestniczącą w przedstawieniu"
Justyna Stasiowska, "Dwoje", Dziennik Teatralny Kraków

"(...) Scenariusz Audiencji III czyli raju Eskimosów jest - jak to u Schaeffera - piekelnie inteligentnym zarysem czegoś do wypełnienia przez równie piekielnie inteligentną i pomysłową parę aktorów. Muszą mieć ciała z plasteliny, znać się na muzyce, grać na instrumentach, mieć ogromne poczucie humoru i smaku oraz dystans, przede wszystkim do siebie, ale i sztuki jako takiej, perfekcyjnie opanowane rzemiosło, pracowitość mrówek... I sto innych cech, które pozwalają wobec nich użyć magicznego słowa - utalentowani.
Tak więc, proszę Państwa, kto chce takich aktorów obejrzeć powinien skorzystać z najnowszego repertuaru sceny KTO. (...) Godzina czterdzieści minut czasu niestraconego. Będziecie się Państwo na przemian śmiać i podziwiać. Teatr wg Schaeffera i jego aktorów jest miejscem ucieczki od przyziemności w podpatrujący życie i zabawę dowcip, groteskę i pure nonsens. Ten teatr - teatrzyk nieledwie - przed sztuką na koturnach ucieka jak diabeł przed święconą wodą".
Elżbieta Konieczna, portal Miesiąca w Krakowie www.cracow.pl

"(...) On [Marcel Wiercichowski] i Katarzyna Michalska - przez bez mała dwie godziny żonglują cudownymi bredniami, bawią się w odgrywanie mrowia ról, co im je ślina na język przyniesie. Na mgnienie stają się kimkolwiek i na pstryknięcie - wskakują w kolejne skóry. (...) Maski, typy ludzkie, osobowościowe kostiumy - nad sceną fruwają niczym papuzie piłeczki cyrkowych kuglarzy. Tu tkwi Wiercichowskiego i Michalskiej maestria największa - w żonglerce rytmami, nastrojami, tikami człowieczymi.
(...) czmychają z maski w maskę, przy okazji zaś ciskają w publikę odwiecznymi, ulubionymi "woltami" Schaeffera - ciągłym braniem w nawias napuszonej naszej powagi artystycznej, obśmiewaniem koturnu uniwersyteckiego narzecza, szydzeniem z żenującej powagi smakowania literatury, muzyki, teatru bądź filmu, obojętne. Wybornie czmychają z formy w formę - a skapuje z tego potworny portrecik, oczywiście portrecik a rebours, naszego braku lekkości, radości i umiejętności brania w nawias fikcji wszelkiej. Grają. Igrają z nami".
Paweł Głowacki, Dziennik Polski

"(...) Każda kolejna scena niesie ze sobą ogromny pokład absurdalnego humoru, opartego zawsze w jakimś stopniu na stosunkach między kobietą a mężczyzną. Często wyśmiewane są stereotypowe, ludzkie zachowania i to w sposób bardzo bezpośredni. Niejednokrotnie zdarzają się sytuacje tak głupie, że aż śmieszne, wprowadzone z pełną premedytacją i cynizmem. (...) Ta sztuka ma rozśmieszać do łez i jak mało której jej to wychodzi".
Michał Myrek, "Absurdalnie śmiesznie", Dziennik Teatralny Kraków

"(...) Wszystko jest dość tajemnicze. Trochę jak ze świata fantazji - wyrwane z kontekstu, ale dzięki temu świetnie trafiające do odbiorcy. (...)
Czas na wszystko na pewno jest w raju, bo przecież szczęśliwi go nie liczą. My też przestaliśmy. Na ten jeden wieczór odnaleźliśmy swoją krainę radości. Wcale nie w centrum, a na uboczu, wcale nie bogatą, a raczej skromną. Płacząc ze śmiechu w małym, kameralnym, krakowskim teatrze, podczas oglądania spektaklu nie straciliśmy ani minuty".
Agnieszka Gałczyńska, www.kulturatka.pl

 

 

realizacja

Reżyseria: Bogusław Semotiuk
Muzyka: Katarzyna Michalska, Marcel Wiercichowski
Układ stepu: Jirina Nowakowska

Występują: Katarzyna Michalska i Marcel Wiercichowski

 

 

galeria

zobacz całą galerię

kto w internecie